You are currently browsing the category archive for the 'αφιέρωμα' category.
10 Μαρτίου 1925
Μια δόξα για τον ελληνικό αθλητισμό γεννιέται …ένα όνειρο και όραμα των 5 αδερφών Ανδριανόπουλων έγινε πραγματικότητα…: Ιδρύθηκε ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
Μια ένδοξη ιστορία 84άρων χρόνων με δεκάδες τίτλους και επιτυχίες κυρίως στο ποδοσφαιρικό τμήμα…
Μια ομάδα με τους περισσότερους οπαδούς…η λαοφιλέστερη, που πολλοί αγάπησαν και πολλοί φθόνησαν!
Βαθύτερη αγάπη για τους οπαδούς της είναι φυσικά το ποδόσφαιρο… με τόσες διακρίσεις…:
Τίτλοι ( 64 ):
- 36 Πρωταθλήματα Ελλάδος: 1931, 1933, 1934, 1936, 1937, 1938, 1947, 1948, 1951, 1954, 1955, 1956, 1957, 1958, 1959, 1966, 1967, 1973, 1974, 1975, 1980, 1981, 1982, 1983, 1987, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2005, 2006, 2007, 2008
- 23 Κύπελλα Ελλάδος: 1947, 1951, 1952, 1953, 1954, 1957, 1958, 1959, 1960, 1961, 1963, 1965, 1968, 1971, 1973, 1975, 1981, 1990, 1992, 1999, 2005, 2006, 2008
- 4 Σούπερ Καπ: 1980, 1987, 1992, 2007.
- 1 Βαλκανικό Κύπελλο: 1963.
Τα καλύτερα έπονται…Αρχής γενομένης με το φετινό πρωτάθλημα, που βρίσκεται προ των πυλών, μιλάμε βεβαίως για το 2009 και με πολλές πιθανότητες για κατάκτηση άλλου ενός κυπέλου Ελλάδας αφού ήδη βρισκόμαστε στους 4 του θεσμού.
Χρόνια πολλά ΟΛΥΜΠΙΑΚΕ μου να τα εκατοστήσεις και να εμπλουτίσεις περισσότερο την τροπαιοθήκη σου!
…γιατί είσαι Θρύλος, είσαι η ομάδα μου, η ομαδάρα μου, η ΟΛΥΜΠΙΑΚΑΡΑ μου!
Σήμερα η τηλεόραση είχε πάλι μια από τις αγαπημένες μου ταινίες…
Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών και συγκεκριμένα το τρίτο και τελευταίο μέρος της επικής τριολογίας του Tolkien: ” Η επιστροφή του βασιλιά”. Μια ταινία που κέρδισε την αποδοχή όλων ως μια από τις καλύτερες ταινίες, που έχουν γυριστεί, καθώς επίσης απέσπασε και 11 Όσκαρς!
Αν και τα τρία μέρη είναι καταπληκτικά και με καθήλωσαν πότε στο κινηματογράφο και πότε στον καναπέ του σπιτιού μου να τα παρακολουθώ ξανά και ξανά, η τελευταία “πράξη” της τριολογίας κερδίζει καθαρά την προτίμησή μου…
Πέρα από την πετυχημένη μεταφορά στο “πανί” με πολύ αξιόλογους ηθοποιούς κάτω από την επιβλητική μαεστρία του Jackson (του σκηνοθέτη), τα εκπληκτικά εφέ…αυτά που με μαγεύουν στην κυριολεξία είναι τα μηνύματα, που αποκομίζει κανείς…:
Πρώτα από όλα η αιώνια μάχη του καλού με το κακό…Από εκεί θα κρατήσω πάρα πολλά, όπως
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΧΩΡΙΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ…
ΚΑΜΙΑ ΝΙΚΗ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΥΠΟΦΕΡΟΥΜΕ…
ΚΑΜΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΧΩΡΙΣ ΘΥΣΙΑ….
Το κακό δεν το αντικρίζουμε μόνο γύρω μας …Το κακό μπορεί να κρύβεται και μέσα μας…Το θέμα είναι να μπορούμε να το αναγνωρίζουμε και να προσπαθούμε να το αποβάλουμε…γιατί ως γνωστόν ( θα χρησιμοποιήσω ατάκα από το έργο):
“Από τις στάχτες βγαίνει η φωτιά, από τις σκιές το φως”!
…..και ένας Άνθρωπος αξίζει και οφείλει να βρίσκεται στο φως!
Για το τέλος άφησα να ακούσουμε το soundtrack της ταινίας “into the west” από τη γλυκειά φωνή της Annie Lennox.
Καινούρια εβδομάδα πια…μια μέρα, που άρχισε να μυρίζει και να θυμίζει άνοιξη και ας είμαστε ακόμα στα μέσα Φλεβάρη…
Η διάθεσή μου, έχει όμως παραμείνει στο πνεύμα του σ/κ, που μόλις μας πέρασε…μόνο που είχε όμως μια ευχάριστη έκβαση…!Εντελώς αναπάντεχα σε ένα συρτάρι του κομομοδίνου μου ανακάλυψα μια παλιά σκονισμένη κασέτα…Ξέρετε αυτές τις “προϊστορικές”, που σπάνια συναντάμε, αφού πλέον έχουν αντικατασταθεί από τα cds, mp3 και πάει λέγοντας…που ούτε να τα ονομάσω δεν ξέρω…
Αυτή η κασέτα λοιπόν, είναι η μόνη που διεσώθηκε από τότε…και μιλάμε βρέθηκε στα χέρια μου, εντελώς τυχαία…Ήμουν δεν ήμουν 8 χρονών τότε που την κράτησα στα μικρά μου χεράκια, για πρώτη φορά και στάθηκε η αφορμή να θέλω να μάθω όσο πιο γρήγορα γίνεται να μιλώ αγγλικά για να καταλαβαίνω τους στίχους…
Αυτή η κασέτα περιείχε παλιά τραγούδια…δεν ξέρω καν πώς να τα χαρακτηρίσω…μπλουζ ίσως…δεκαετίες 50-60. Κομμάτια ρομαντικά γεμάτες συναίσθημα και ερμηνευμένα από “μεγάλες φωνές”, που ας με συγχωρήσουν οι ειδικοί της μουσικής και πάλι δεν ξέρω να μνημονεύσω ποιοι ήταν…
Παρόλα αυτά χάρηκα πάρα πολύ όταν ανακάλυψα αυτήν την κασέτα…την έβαλα ανυπόμονα στο στερεοφωνικό του σπιτιού μου και έκπληκτη διαπίστωσα, ότι παρόλο, που την έχω στην κατοχή μου σχεδόν 25 χρόνια έπαιζε μια χαρά…!
Με λαχτάρα άκουσα αυτές τις παλιές μελωδίες και αυτή τη φορά,τις τραγούδησα και εγώ, ξαφνιάζοντάς με το γεγονός, πως παρά τα χρόνια θυμόμουν όλους τους στίχους ακόμα απέξω…
Σε μια προσπάθειά μου να διαφυλάξω αυτά τα ακούσματα τα τόσο λατρευτά, έψαξα στο you tube για να τα βρω. Αν και όχι όλα, βρήκα αρκετά…Ας είναι καλά τελικά η τεχνολογία…είναι χρήσιμη ακόμα και σε μένα την άσχετη! 
Σας παραθέτω τα “τραγούδια μου” και σας τα αφιερώνω με αγάπη…:
1. Don’t make over {Dionne Warwick 1967}
3. Just walkin’ in the rain {Johnnie Ray 1956}
4. Sixteen Candles {The Crests}
5. Go away little girl {Steve Lawrence}
6. The great pretender {σόρι δεν βρήκα τον ίδιο ερμηνευτή}
7. Ι will follow Him {και πάλι δυστυχώς δεν βρήκα την ίδια εκτέλεση}
8. Raindrops keep falling on my head {??}
10. I can’t stop loving you {Ray Charles}
Δεν είμαι από εκείνους, που πιστεύουν, ότι ο έρωτας γιορτάζει μόνο μια μέρα…Ο έρωτας και η αγάπη πρέπει να εκδηλώνονται κάθε μέρα και κάθε στιγμή…άλλοτε με λόγια και άλλοτε με πράξεις… Αυτό αφήνεται στην προσωπικότητα και στην διάθεση του καθενός, με τι τρόπο να το φανερώσει. Αρκεί να γίνεται από καρδιάς….
Δεν είμαι η κατάλληλη να μιλήσω για τον έρωτα ή για την αγάπη…Mε αφορμή την ημέρα, όμως θα παίξω έναν άλλο ρόλο:
Θα γίνω ένα φερέφωνο…θα μεταφέρω στο ποστ μου σκέψεις άλλων, που τα διάβασα τυχαία σε ένα βιβλιαράκι. Λόγια απλά, καθημερινά…που όμως με συγκίνησαν βαθύτατα και θα ήθελα να τα μοιραστώ μαζί σας.
Ένα τελευταίο μόνο θα πω: Ερωτευθείτε, αγαπήστε!!!! (υπόκλιση)
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
” Για σένα θα μπορούσα να πεθάνω. Θρησκεία μου είναι η αγάπη και εσύ το μόνο δόγμα της. Με παρασέρνεις με μια δύναμη στην οποία δεν μπορώ να αντισταθώ… Δεν ανασαίνω μακριά σου!” {John Keats σε επιστολή στη Fanny Brawne}
” Η υπέρτατη χαρά στη ζωή είναι η γνώση, ότι σε αγαπούν για ό,τι είσαι ή καλύτερα, ότι σε αγαπούν παρά τα όσα είσαι.” {Victor Hugo}
” Με την αγάπη γίνεται γλυκό ό,τι πικρό, ο ευτελής χαλκός γίνεται ευθύς χρυσάφι, το μιαρό γίνεται αγνό, φεύγουνε όλοι οι πόνοι. Γυρνάνε πίσω οι νεκροί κι αυτός, που είναι βασιλιάς μπορεί να γίνει σκλάβος.” {Jalal Al Din Rumi}
” H αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη ου περπερεύεται, ου φυσιούται, ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία* πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει, η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει.” {Απόστολος Παύλος προς Κορινθίους}
” Αν θες ν’ αγαπηθείς, αγάπα.” {Σενέκας}
” Αγάπη- είναι μια μικρή λέξη, αλλά τα κλείνει όλα μέσα της: το σώμα, την ψυχή, τη ζωή, ολόκληρη την ύπαρξη. Τη νοιώθουμε όπως το αίμα, που κυλά στις φλέβες μας ζεστό, την ανασαίνουμε όπως τον αέρα, μέσα μας την κουβαλάμε, όπως κουβαλάμε τις σκέψεις μας. Δεν είναι απλώς μια λέξη, είναι μια απροσδιόριστη κατάσταση, που υποδηλώνεται με πέντε γράμματα…” {Guy De Maupassant}
” Ακόμα κι αν οι ζωές μας για πάντα χωρίζανε, το ότι σε γνώρισα θα δικαιολογούσε κατά κάποιον τρόπο όλη αυτή την περιπέτεια της ύπαρξης.” {Lewis Mumford στη σύζυγό του}
” Κάθε σκέψη σου για μένα είναι κι ένα δώρο: τα ζαχαρωτά, οι μελωδίες του Βιβάλντι, τα λευκά χρυσάνθεμα απ’ τον κήπο πάνω στο κομοδίνο μου, οι περίπατοι στο ανοιξιάτικο δάσος, η χαρά σου κάθε φορά που περνάω απ’ τη δουλειά, η λάμψη των ματιών σου όταν με ξεχωρίζεις μες στο πλήθος. Μα το πιο σπουδαίο είναι η αγάπη σου.” {Helen Exley}
” Οι πιο δυνατοί έρωτες ήταν όσοι δε ζήσαμε ποτέ.” {Νorman Lindsay}
” Να αναρωτιέσαι αν τα άστρα είναι φωτιά, να αναρωτιέσαι αν κινείται ή όχι ο Ήλιος, να αναρωτιέσαι αν η αλήθεια ψεύδεται, αλλά για την αγάπη μου να έχεις σιγουριά.” {William Shakespeare}
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
Ψάχνοντας ένα τραγούδι για να κλείσω αυτό το αφιέρωμα στον έρωτα, θα μπορούσα να βάλω πάρα πολλά. Εύθυμα, διασκεδαστικά…η επιλογή δύσκολη. Για σήμερα όμως μου βγαίνει κάτι διαφορετικό… :“Να μείνεις εδώ”
Έτσι και αλλιώς ο έρωτας περικλείει και τη χαρά και τη θλίψη…!
Χρόνια σας Πολλά!!!
28 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την αποφράδα εκείνη μέρα, όταν μια μεγάλη γιορτή της ομάδας μας μετατράπηκε σε αίμα και πόνο…!
Ο άδικος θάνατος 21 αθώων ψυχών μας συγκλόνισε για πάντα…!
Ένα “γιατί?”, που μένει αναπάντητο…
Μικρό παιδί τότε, δυστυχώς η μνήμη μου δεν το κατέγραψε…χαράκτηκε όμως με πύρινα γράμματα στην ερυθρόλευκη καρδιά μου. Αν υπάρχει κάτι, που με κάνει υπερήφανη για αυτή την ομάδα, είναι, ότι ποτέ δεν ξεχνά…!
Η Ιστορία μας γράφτηκε με αίμα…η στιγμή πάγωσε!!!
Η θύμησή τους μας καθοδηγεί. Σαν άγγελοι από ψηλά εκεί στη ΘΥΡΑ 7, δίνουν πάντα το παρόν. Μας προτρέπουν και δίνουν το σύνθημα:
…σίγουρα αυτό θα λέγανε…
Σήμερα το πρωί έλαβα ένα φάκελο με το ταχυδρομείο…
Αριστερά του ονόματός μου είχε ως αποστολέα τη λέξη “ΖΩΣΠ”… ΖΩγραφική με το Στόμα και το Πόδι…
Είχα ακούσει για αυτή την ένωση στο παρελθόν, αλλά ήταν η πρώτη φορά, που έφθασε στα χέρια μου υλικό από την εξαιρετική δουλειά, που πραγματοποιούν!
Η ΖΩΣΠ δημιουργήθηκε στην Ελλάδα από άτομα με αναπηρία και που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους, αλλά κρατούν το πινέλο με το στόμα ή το πόδι… Φυσικά αναφέρω το πινέλο, γιατί τα μέλη της ένωσης αυτής είναι καλλιτέχνες ζωγράφοι, επίσης μέλη της Διεθνούς Ένωσης Καλλιτεχνών, που ζωγραφίζουν με το Στόμα και το Πόδι.
Ο φάκελος αυτός, λοιπόν, περιείχε ενημερωτικό φυλλάδιο ως γνωριμία με τους καλλιτέχνες και λίγα λόγια για την Ένωση, της οποίας είναι μέλη. Έναν κατάλογο με τα έργα τους, που περιλαμβάνει κάρτες (χριστουγεννιάτικες), καρτούλες δώρων, ημερολόγια, παζλ, επιστολόχαρτα, χαρτί περιτυλίγματος και αφίσες. Ακόμα ο φάκελος είχε ένα ημερολόγιο για το 2009, καρτούλες δώρων, που προανέφερα και τέλος… 6 υπέροχες Χριστουγεννιάτικες κάρτες…!
Μιλάμε για πολύ προσεγμένη δουλειά και τα έργα των καλλιτεχνών να συναγωνίζονται σε ομορφιά και τελειότητα, αντίστοιχα μεγάλων ζωγράφων…!
Τα έργα τους διατίθενται σε προσιτές τιμές και αποτελούν ωραία δώρα σε συγγενείς και φίλους, ιδιαίτερα τα παζλ και τα επιστολόχαρτα είναι εκπληκτικά!
Αυτό, που μου έκανε εντύπωση είναι, ότι οι άνθρωποι αυτοί μας εμπιστεύονται τα έργα τους και αφήνονται στη δική μας διάθεση για το αν θα αγοράσουμε τα προϊόντα τους. Αναφέρομαι στις κάρτες και το ημερολόγιο, που επιθυμούν να πουλήσουν χωρίς πίεση και χωρίς να τους εγγυάται κανείς αν θα πληρωθούν ποτέ…και μιλάμε για το ποσό των 9,50 μόνο ευρώ, μέσω ταχυπληρωμής.
Είναι μια αξιέπαινη προσπάθεια συνανθρώπων μας, να ζήσουν με αξιοπρέπεια και όχι με ελεημοσύνη…Η ενασχόλησή τους με τη ζωγραφική πέρα από διέξοδο των καλλιτεχνικών τους ανησυχιών, τους δίνει τη δυνατότητα να ζήσουν οικονομικά ανεξάρτητοι, να αυτοσυντηρηθούν αποκλειστικά με τις πωλήσεις των έργων τους και να βγουν από το περιθώριο της ζωής!
Το τηλέφωνο επικοινωνίας για παραγγελίες είναι : 210 6452947 και fax: 210 6457898.
Συγνώμη, που σε φέραμε να ζήσεις σε ένα κόσμο σαθρό…!
Συγνώμη, που δεν σου επιτρέψαμε να μας τον αλλάξεις προς το καλύτερο…!
Συγνώμη, που καταστρέψαμε τα όνειρά σου…!
Συγνώμη, που γκρεμίσαμε τις αξίες και τις αρχές σου…!
Συγνώμη, που δεν σε προστατέψαμε…!
Συγνώμη, που το χαμόγελό σου το κάναμε πόνο…!
Συγνώμη, που σου κόψαμε το νήμα της ζωής σου…!
Αντίο μικρέ μου Αλέξανδρε, να είναι ελαφρύ το χώμα, που θα σε σκεπάζει…
…καλό ταξίδι εκεί που πας!!!
(μια μητέρα)
Ο Δεκέμβριος εκτός από μήνας των εορτών, κατεξοχήν είναι και ο μήνας των νέων ταινιών, που βγαίνουν στις κινηματογραφικές αίθουσες…
Υπάρχουν όμως και ταινίες, που παρόλο έχουν περάσει χρόνια από την πρώτη προβολή τους, παραμένουν αγαπημένες. Και όχι μόνο τις απολαύσαμε, αλλά μας έμειναν χαραγμένα και τα soundtracks τους ως τα καλύτερα μουσικά θεματικά κομμάτια.
Θέλετε να θυμηθούμε μερικές? Καθίστε αναπαυστικά, λοιπόν και….πάμε:
Σας άρεσαν?
1η Δεκεμβρίου σήμερα…Έφτασε επιτέλους ο μήνας των πολλών εορτών, ο μήνας της χαράς των Χριστουγέννων και τα δώρων, που άλλοτε ενδόμυχα άλλοτε φανερά μικροί και μεγάλοι προσδοκούν…
Όμως αυτός ο μήνας μπήκε με ένα έντονο προειδοποιητικό ”φανοστάτη”, ένα κόκκινο μικρό αντικείμενο, που χρήζει να του δείξουμε την απαιτούμενη προσοχή:
Παγκόσμια ημέρα κατά του AIDS δηλώνει το κόκκινο μικρό φιογκάκι!
Σίγουρα, ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία είμαι, που ανεφέρομαι στη λαίλαπα, που μαστίζει την οικουμένη…Ίσως είναι καλύτερα μάλιστα, όσοι πιο πολλοί υπάρχουν, που φωνάζουμε και ευαισθητοποιούμαστε απέναντι στη νόσο αυτή, τόσα περισσότερα μπορούμε να καταφέρουμε… Να ενημερώσουμε κυρίως τον κόσμο και να τον κάνουμε να ενδιαφερθεί…
Δεν πρόκειται να μιλήσω με αριθμούς για το πόσο κάθε μέρα αυξάνεται πληθυσμικά η αρρώστεια αυτή. Μόνο ένα μικρό δείγμα αναφοράς θα δώσω, ότι στη χώρα μας αγγίζει κοντά στους 10.000 χονδρικά νοσούντες. Και κλείνω αυτή την παρένθεση με τους αριθμούς, γιατί δεν έχουμε να κάνουμε με ψηφία σε κάποιες λίστες, αλλά επειδή έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους…τους συνανθρώπους μας… εμάς!
Ο ιός HIV (AIDS) είναι μια λοιμώδης νόσος, που προσβάλλει το ανοσοποιητικό σύστημα και εντέλει οδηγεί τον οργανισμό στο θάνατο. Κύριοι τρόποι μετάδοσής του είναι η σεξουαλική επαφή και οι μεταγγίσεις με μολυσμένο αίμα.
Και όμως επιδεικτικά πολλοί είναι εκείνοι, που αδιαφορούν και δεν χρησιμοποιούν προφυλακτικό στις ερωτικές συνευρέσεις τους ή ακόμα χειρότερα πολλοί είναι εκείνοι, που πέφτουν θύματα εγκληματικής αμέλειας και στην ανάγκη τους για χορήγηση αίματος λαμβάνουν αίμα μολυσμένο.
Το αποτέλεσμα είναι να υπάρχουν ανάμεσά μας οροθετικά άτομα, άνθρωποι, που νοσούν και το κακό είναι, ότι εκτός από το πρόβλημα, που αντιμετωπίζουν, έρχονται μπροστά στη δική μας απονιά και περιθωριοποίηση. Οι περισσότεροι “υγιείς” τους αντιμετωπίζουμε σαν μίασμα, που δεν πρέπει να τους πλησιάζουμε, αλλά τους αξίζει να τους έχουμε όσο πιο μακριά γίνεται.
Είμαστε αδιάφοροι απέναντι στον ανθρώπινο πόνο και νόσο, μέχρι αυτή η τελευταία να μας κτυπήσει την πόρτα ξαφνικά, γιατί όλα είναι πιθανά ως γνωστόν.
Το ευτύχημα είναι, πως οι θανάτοι από το AIDS έχουν ελλατωθεί, γιατί αυξάνονται οι μέθοδοι καταστολής αν όχι θεραπείας. Όμως δεν πρέπει να μένουμε μόνο εκεί. Τον κόκκινο φιόγκο οφείλουμε να τον βάλουμε μέσα μας, να τον κάνουμε κτήμα μας:
Να αλλάξουμε τη νοοτροπία μας. Η ενημέρωση και η πρόληψη είναι οι καλύτερες λύσεις. Και εμείς οι “υγιείς” να ενσκήψουμε, στα προβλήματα των συνανθρώπων μας, να προσφέρουμε ένα χέρι βοηθείας, να χαρίζουμε ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, γιατί έχουν ανάγκη της συμπαράστασης μας. Να γίνουμε αρωγοί και συμπολεμιστές, όλοι μαζί ενάντια σε αυτή τη μάστιγα που ονομάζεται AIDS. Ενωμένοι σαν γροθιά, να λέμε πάντα: “εμείς οι δυο σαν ένα”…
Καλό μήνα σε όλους! 
Με αφορμή το πρωτόγνωρο κύμα απεργιών πείνας από τους κρατούμενους στις Ελληνικές φυλακές αλλά και την εγκληματική αποσιώπησή του από τα κυρίαρχα ΜΜΕ, για τη Δημοκρατία και την προάσπιση των βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων καλούμε όλους όσους διατηρούν μπλογκς, διαδικτυακά φόρα και όχι μόνο να δημοσιεύσουν ταυτόχρονα και συντονισμένα στις 20 Νοεμβρίου 2008, ημέρα Πέμπτη, το παρακάτω κείμενο και όλους του χρήστες του διαδικτύου να το υπογράψουν.
Όχι στο Όνομά μας
“Είναι απαράδεκτη η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές. Είναι κύριο θέμα η ριζική αλλαγή του σωφρονιστικού συστήματος”.
“Είμαστε άνθρωποι – κρατούμενοι. Άνθρωποι, λέω”
- Βαγγέλης Πάλλης, Κρατούμενος, 9/11/08
Από τις τρεις Νοεμβρίου μία εκκωφαντική κραυγή συνταράσσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Από τις τρεις Νοεμβρίου σύσσωμοι οι κρατούμενοι όλης της χώρας κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο : τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Απέναντί τους αντιμετωπίζουν την εκκωφαντική σιωπή των κραταιών ΜΜΕ και την παντελή αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Σε αυτές τις πρακτικές όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ.
Η κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είναι απερίγραπτη και μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με τη σκληρή γλώσσα των μαθηματικών. Στα κατ’ επίφαση “σωφρονιστικά” ιδρύματα της χώρας έχουν καταγραφεί συνολικά 417 θάνατοι την τελευταία δεκαετία, ενώ ο ρυθμός τους έχει απογειωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε σήμερα να σβήνουν στα χέρια του κράτους τέσσερις άνθρωποι το μήνα. Η πληρότητα αγγίζει το 168% (10.113 κρατούμενοι για 6.019 θέσεις) με την αναλογία χώρου για κάθε άνθρωπο να φτάνει σε περιπτώσεις το 1τμ. Με ημερήσιο κρατικό έξοδο ανά κρατούμενο τα 3,60 Ευρώ τα συσσίτια που παρέχονται είναι άθλια, οι υποδομές θυμίζουν μεσαίωνα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ελλιπέστατη. Συγχρόνως, το Ελληνικό δικαστικό σύστημα στέλνει στη φυλακή έναν στους χίλιους κατοίκους της χώρας με τους έγκλειστους χωρίς δίκη (υπό προσωρινή κράτηση) να αγγίζουν το 30% του συνολικού αριθμού των κρατουμένων. Αν η ποιότητα μίας Δημοκρατίας κρίνεται από τις φυλακές της, τότε η Δημοκρατία μας ασθμαίνει. Αν η τιμώρηση παραβατικών συμπεριφορών με εγκλεισμό γίνεται από το κράτος στο όνομα της κοινωνίας, τότε για την κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είμαστε όλοι υπόλογοι, με συντριπτικές όμως ευθύνες να αναλογούν στην κρατική μηχανή. Σε αυτή την πραγματικότητα όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.
Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από επίσημους φορείς για τις Ελληνικές φυλακές σκιαγραφούν εικόνα κολαστηρίων. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (2007) διαπιστώνει βασανιστήρια, απάνθρωπη μεταχείριση και απειλές κατά της ζωής κρατουμένων, σειρά παραβιάσεων αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης, ελλείμματα στη διερεύνηση και τιμωρία των ενόχων, αποσιώπηση περιστατικών βίας με την συμπαιγνία ιατρών και φυλάκων, απαράδεκτες συνθήκες ιατρικής περίθαλψης και ιατρικού ελέγχου στους κρατούμενους κλπ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει εκδώσει σειρά καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων που αφορούν κακομεταχείριση ή/και παραβιάσεις άλλων δικαιωμάτων κρατουμένων από σωφρονιστικές αρχές. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει πάρει απόφαση – καταπέλτη για τα κακώς κείμενα στις φυλακές, προτείνοντας άμεσες δράσεις για την επίλυση τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη διαμαρτύρεται για την παντελή έλλειψη συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών φορεών μαζί του, λόγω της οποίας έχει ουσιαστικά απαγορευτεί η είσοδός του στις φυλακές της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι δικηγορικοί σύλλογοι όλης της χώρας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και πολλοί πολιτικοί/κοινωνικοί φορείς καταγγέλλουν την απαράδεκτη κατάσταση και ζητούν ευρύτερη συνεργασία για το ξεπέρασμα του προβλήματος. Αν ανθρώπινα είναι τα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνει κάθε ανθρώπινο ον, κάθε στέρησή τους στις Ελληνικές φυλακές αποτελεί ανοιχτή πληγή για την κοινωνία μας. Σε αυτή την κατάσταση όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.
Με την απεργία πείνας οι κρατούμενοι καταφεύγουν στο τελευταίο οχυρό αντίστασης, που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Είχε προηγηθεί έσχατη έκκλησή τους προ μηνός προς τους ιθύνοντες να ενσκήψουν στο πρόβλημα, καθώς δεν πήγαινε άλλο. Για να λύσουν την απεργία πείνας ζητούν την ικανοποίηση αιτημάτων, που αποκαθιστούν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και επανακτούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, αιτημάτων συγκεκριμένων, αξιοπρεπών και άμεσα υλοποιήσιμων. Απέναντι στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων η πολιτική ηγεσία εξαντλεί τη δράση της σε αδιαφορία, υποσχέσεις και καταστολή των κινημάτων τους. Τυχόν αδιαφορία και αναλγησία της πολιτικής ηγεσίας όμως και σε αυτή τη φάση θα σημαίνει νεκρούς απεργούς πείνας. Στη μετωπική λοιπόν σύγκρουση που επιλέγουν οι κρατούμενοι της χώρας για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνως αυτονόητων δε μπορούμε να μένουμε απαθείς σταυρώνοντας τα χέρια και περιμένοντας τις ειδήσεις των θανάτων από τις απεργίες πείνας αλλά θα σταθούμε αλληλέγγυοι. Αν η περιφρούρηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλουν την επαγρύπνιση όλων μας, τώρα είναι λοιπόν η στιγμή να πάρουμε θέση όλοι απέναντι στο πρόβλημα χωρίς αδιαφορίες και υπεκφυγές.
Απέναντι στην τεταμένη κατάσταση στις φυλακές όλης της χώρας όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο καθιστούμε την πολιτική ηγεσία απολύτως υπεύθυνη για ό,τι συμβεί και απαιτούμε άμεσα την τόσο θεσμική όσο και στην πράξη ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.
Το κείμενο είναι αναδημοσίευση από το blog “Όχι στο όνομά μας”
…συγχωρέστε με είναι το λιγότερο, που μπορώ να κάνω…
Πρόσφατα σχόλια