Σου δίνεται λοιπόν, η ευκαιρία να κάτσεις μια μέρα να αφοσιωθείς και να κάνεις πράγματα για τον εαυτό σου, αλλά δυστυχώς να μην σε αφήνουν να αγιάσεις…
Όχι, που το έχω και παράπονο, γιατί και τεμπέλιασα στον καναπέ μου και ασχολήθηκα με κάτι, που πραγματικά ήθελα…
Έλα όμως που δεν μπορούσα να έχω την τηλεόραση κλειστή και έτσι την έπαθα κανονικά…
Το είχε η μέρα φυσικά! Μέρα του Αγ. Βαλεντίνου και όλα τα κανάλια της tv βάλθηκαν να μας τρελάνουν με διαφημιστικά σποτς με γλυκές σοκολάτες σε κόκκινο φόντο και καρδιές…αλλά προπαντώς με παλιές, αγαπημένες ρομαντικές ταινίες:
Αρχής γενομένης με το “Blind Date”, με πρωταγωνιστές τον Μπρους Γουίλις και την Κιμ Πάσιντζερ…Μια τρελή ταινία, με αστείρευτο γέλιο…πώς ένα ραντεβού στα τυφλά και ένα σωρό αναποδιές και κακοτυχίες, θα σε οδηγήσει στον αληθινό έρωτα…
Ένα διάλειμμα από τις ταινίες ήταν αναγκαία…ίσα ίσα για να ξεμουδιάσεις βρε αδερφέ, βλέποντας λίγη μπαλίτσα και την άλλη σου μεγάλη αγάπη: Τον Θρύλο. Αλλά και εκεί να μην σε εγκαταλείψει το καρδιοκτύπι…Να παίζεις με τη φωτιά για να κερδίσεις δια πυρός και σιδήρου το φιλότιμο Άρη, 2-1.
Ο μαραθώνιος ρομαντικών ταινιών όμως συνεχίστηκε και στο prime time με το “one fine day”. Ήταν όντως μια θαυμάσια ημέρα με πολύ τρέξιμο και αγωνία για δυο single γονείς, που ήθελαν να τα φέρουν εις πέρας με τα παιδιά τους και την καριέρα τους …και στο τέλος guess what {?}, ερωτεύονται μεταξύ τους…
Λίγο αργότερα προστέθηκε και με αποτελείωσε συναισθηματικά, αλλά και σωματικά το “my best friend’s wedding” με την ανεπανάληπτη Τζούλια Ρόμπερτς…Τι να πω? Συμβαίνει η μεγάλη αγάπη να βρίσκεται μπροστά μας, αλλά να το συνειδητοποιούμε, όταν πλέον είναι αργά. Το πουλάκι έχει πετάξει ψηλά και σε άλλες χώρες…Παρόλα αυτά η αγάπη σου για τον καλύτερό σου φίλο παραμένει και χαίρεσαι με τη χαρά του…
Έτσι είναι λοιπόν φίλοι…και να θέλει κανείς να αποφύγει τις καρδούλες, τα φτερωτά αγγελάκια με τα τόξα και τα βέλη …είναι πάρα πολύ δύσκολο…!!!
Όμως λίγο πριν πέσω για ύπνο, ξανασκέφτομαι τη μέρα μου και λέω: “τι στο καλό μια μέρα είναι…πάει πέρασε. Εξάλλου ο έρωτας δεν είναι θείο δώρο? Θα έρθει και η δική μας σειρά…”
Σας αφήνω με ένα πολύ όμορφο τραγουδάκι: ” I say a little prayer for you”, που μου έμεινε και το σιγοψιθύριζα συνέχεια μετά…εγώ πάω για ύπνο…καλή σας νύχτα!




34 comments
Comments feed for this article
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 4:41 πμ
issallos
Καλα Ονειρα Αστερακι…….!!!
θα κανω ενα break….να ξεκουραστω….αλλα δεν ξεχασα πως θελεις να
σου ζωγραφισω….!!!!
μολις ειναι ετοιμο…θα σου πω…..
Καλη Κυριακη !!!!
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 10:12 πμ
monaxikoasteri
Kαλημέρα Issalle, δεν είναι ανάγκη και να το κάνεις…μια ιδέα έριξα όταν μας είδα όλους μαζί να διασκεδάζουμε…να αιχμαλωτίσουμε αυτή τη στιγμή σε μια ζωγραφιά, αφού δεν μπορούσαμε….χμμμμ σε μια φωτογραφία
Καλή Κυριακή και σε σένα!
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 11:36 πμ
KallinaKi
Καλημέρα αστεράκι! Έχε το νου σου γιατί ο έρωτας θα σου έρθει από εκεί που δεν το περιμένεις…έτσι είναι αυτός χτυπά στα ξαφνικά!
p.s. Εγώ τελικά τον best friend τον παντρεύτηκα!
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 11:46 πμ
monaxikoasteri
Λες βρε Kallinaki?
Θα…δούμε
Καλή σου μέρα!
p.s. Σου εύχομαι να είστε πάντα μαζί και αγαπημένοι με τον “your best friend”!!!
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 1:11 μμ
Radio Marconi
Να συμπληρώσω πως ο έρωτας μπορεί να έρθει και ως κομήτης, μιας και εσύ ως αστεράκι ζεις στον γαλαξία!
Καλημέρες!!!
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 1:13 μμ
Λουλούδι χωρίς άρωμα
Θα συμφωνήσω με το Kallinaki Αστέρι μου… Ο πιο υπέροχος έρωτας είναι αυτός που αρχίζει με μια ξεχωριστή φιλία…Διαρκεί και περισσότερο και πάντα έχεις ένα φίλο να σε στηρίζει σε όλα…και είναι καλά δοκιμασμένος και στις όμορφες και στις δύσκολες στιγμές… Κοίταξε λοιπόν με όλες τις αισθήσεις σου καλύτερα τον «καλύτερο σου φίλο…» Εγώ είμαι μαζί σου…σίγουρα θα είναι η καλύτερη επιλογή…και σίγουρα θα κρατήσει για πάντα…
ΥΓ Δοκίμασε να κάνεις εσύ το πρώτο βήμα! Κάντο επιτήδες!!!
Φιλιά καλό μου Αστέρι!
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 1:16 μμ
monaxikoasteri
Ένας κομήτης όμως, που εξαφανίζεται πάραυτα…δεν παραμένει για πολύ κοντά μας Marconi!
Καλή Κυριακή!
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 1:21 μμ
monaxikoasteri
Δεν θα διαφωνήσω Λουλούδι μου, αλλά η ευτυχία του καλύτερού μας φίλου δεν συμβαδίζει πάντα με τη δική μας…οπότε αυτό που σου μένει είναι να τον αγαπάς, να χαίρεσαι με τη χαρά του και να λυπάσαι με τη λύπη του. Πάνω από όλα να είσαι “κοντά” του…
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 2:08 μμ
unclescrooge
λοιπόν, το one fine day έχει πλάκα, μ’ αρέσει πολύ η ταινία! για τη ρόμπερτς πάλι, ουδέν σχόλιο, τη θεωρώ μύξα
μπορεί να μην σε αφήνουν σε ησυχία μια τέτοια μέρα, αλλά έχει τη γλύκα του ο έρωτας! καλημέρες, αστεράκι!
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 2:12 μμ
monaxikoasteri
Δεν είπε κανείς το αντίθετο Σκρούτζι…αρκεί να είσαι και εσύ στο πνεύμα της ημέρας…
Δεν μπορώ να καταλάβωω το σχόλιό σου για τη Roberts, but anyway…
Καλή σου μέρα φίλε!
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 4:02 μμ
Urban Fish
Εύχομαι να έρθει σύντομα και η δική σου σειρά Μοναχικό μου Αστέρι…
Ωραία όλα αυτά αρκεί να μη τα θυμόμαστε μόνο την συγκεκριμένη μέρα… οι ερωτευμένοι γιορτάζουν κάθε μέρα!
http://visit-urbanfish.blogspot.com/2008/02/because-every-night-belongs-to-lovers.html
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 4:25 μμ
monaxikoasteri
Oύτε εγώ είμαι της άποψης να γιορτάζουμε τον έρωτα μια συγκεκριμένη ημέρα…αλλά σκέφτομαι και το εξής: Δίνονται και άλλς αφορμές για να γιορτάζουμε πχ κατά του AIDS κλπ
Τώρα πότε και αν έρθει η δική μου σειρά…το μέλλον θα δείξει Urban Fish!
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 5:56 μμ
glaykiyou
αστεράκι….Νομίζω πως ήρθε η ώρα να πάψεις να είσαι μοναχικό…..κυνηγάμε τη ζωή και ναι ρίχνουμε και μια μουντζα στην τηλεόραση που μας κάνει τα νευρα κρόσσια!!!!!!!φιλιά!
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 6:17 μμ
νατασσΆκι
Λοιπόν, το λέω συνέχεια και στον Ίνδικτο: αυτή η εξάρτηση από την τηλεόραση δεν θα σας βγει σε καλό!
Ο έρωτας είναι όμορφος, αστεράκι, και θα έρθει εκεί που δεν τον περιμένεις -συνήθως έτσι κάνει.. Αλλά ακόμα πιο όμορφη είναι η Αγάπη, να ξέρεις!
Φιλιά, καλή βδομάδα
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 6:49 μμ
monaxikoasteri
glaykiyou μου δεν τα βάζω με την τηλεόραση, που έτσι και αλλιώς, θα παρακολουθούσα αυτές τις ταινίες ….μου αρέσουν…μαζόχα? Ίσως !!!
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 6:53 μμ
monaxikoasteri
ΝατασσΆκι μου δεν ξέρω αν ο φίλος Indi, του αρέσει το ίδιο η τηλεόραση, αλλά για μένα είναι ένα είδος διασκέδασης από τα μικρά μου χρόνια…την ευχαριστήθηκα την χθεσινή μέρα!
Δεν κυνηγώ τον έρωτα ή την αγάπη…γενικά δεν κυνηγώ τίποτα…δεν μου βγαίνει ποτέ σε καλό…
Καλή σου βδομάδα γλυκιά μου!
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 8:12 μμ
Lilith
“My best friend’s wedding”…
.
Από τις πιο αγαπημένες μου ταινίες, Αστέρι μου!
(όπως φυσικά και το “Notting Hill” ! )
Είναι φυσικά… girly ταινίες και δεν ξέρω αν μπορούν να “εκτιμηθούν” από άντρες…
Συμφωνείς φαντάζομαι
Φιλιά!
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 8:36 μμ
monaxikoasteri
Και όμως δεν ξέρω αν θα σε εκπλήξει η απάντησή μου, αλλά δεν θα συμφωνήσω μαζί σου…!
Η ευαισθησία και ο ρομαντισμός δεν είναι χαρακτηριστικό μόνο γυναικών, αλλά πιστέύω είναι θέμα ιδιοσυγκρασίας και χαρακτήρος…
Ένα μόνο θα ήθελα να σε ρωτήσω Lilith: πώς θα χαρακτήριζες εμένα, που ανάμεσα στις τρεις αυτές ρομαντικές ταινίες, ανακάτεψα και τον Ολυμπιακό?
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 8:44 μμ
Lilith
Ειλικρινά, αυτό το… περίεργο με σένα ακόμα το ψάχνω!!!
ΤΙ ΝΑ ΠΩ!!!
Έχω δει (τουλάχιστον εγώ) πολύ λίγες γυναίκες να ασχολούνται με το ποδόσφαιρο και πίστεψέ με, καμιά δεν έμοιαζε με σένα!
Αλλά από ένα Αστέρι όλα να τα περιμένεις!
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 8:55 μμ
monaxikoasteri
Η μόνη μου φιλοδοξία, Lilith, μου αν την πεις έτσι…είναι να είμαι πρωτότυπη και απρόβλεπτη…φαίνεται, όταν με έφτιαξε ο Θεός έσπασε το καλούπι…
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 9:07 μμ
Lilith
Καλά… δεν νομίζω να το έσπασε το καλούπι…
.
.
Απλά περιμένει να δει πώς θα πάει το πρωτότυπο
Κάνει διάφορα περίεργα κατά καιρούς…
Έτσι, για να μη βαριέται
Το μοντέλο “ευαίσθητη, ρομαντική και… ποδοσφαιρόφιλος” είναι το latest innovation του! χαχαχα!
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 9:37 μμ
γιαννης7
οχι βρε αστερι δια πυρος και σιδηρου………………………………στο τελος λιγο μας τρομαξε ο θρυλος.
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 9:52 μμ
monaxikoasteri
χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα!!!! πολύ καλό Lilith!!!!
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 9:54 μμ
monaxikoasteri
το θέμα είναι γιάννη 7, ότι χρειάζεται μια στιγμή να γίνει το κακό….!
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 10:15 μμ
γιαννης7
ενταξει εδω εχεις δικαιο. ηταν και το κεφαλι του βασιλη.
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 10:23 μμ
monaxikoasteri
από εκεί ξεκίνησε η ταχυκαρδία και η αγωνία, γιάννη…με τη μείωση του σκορ και μετά μας έπιασε άγχος…
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 10:28 μμ
γιαννης7
0-0
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 10:29 μμ
γιαννης7
για το βαζελο λεω
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 10:33 μμ
monaxikoasteri
το ξέρω…το είδα το παιχνίδι…αλλά το μπλογκ αυτό…προς το παρόν δεν ασχολείται με “άσχετους” χεχεχεχεεχεχε
όλα αυτά γιάννη τα αφήνω στον υπέρυθρο….
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 10:35 μμ
monaxikoasteri
έχω μια ιδέα, που ελπίζω να υλοποιηθεί σύντομα… να το γυρίσω το ύφος του blog σε αμοιγώς αθλητικό…το σκέφτομαι και το επεξεργάζομαι ακόμα όμως…
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 10:37 μμ
γιαννης7
ενταξει. οχι ασχετοι
Φεβρουαρίου 15, 2009 στο 10:44 μμ
monaxikoasteri
κοίτα γιάννη αν τελικά κάνω αυτό, που σκέφτομαι αναγκαστικά θα μπαίνουν και άσχετοι…έτσι και αλλιώς ο Θρύλος δεν παίζει μόνος του
Φεβρουαρίου 16, 2009 στο 9:23 μμ
unclescrooge
χμμμμ, ήθελα απλώς να πω ότι δεν την πάω καθόλου!!
Φεβρουαρίου 16, 2009 στο 9:35 μμ
monaxikoasteri
οκ Σκρούτζι μου…λοιπόν κομμένη η Ρόμπερτς για σένα…μόνο να μου πεις ποια σ’ αρέσει για να ξέρω!