Δεν είναι κρυφή η αγάπη, που νοιώθω για τον Ολυμπιακό…φαντάζομαι οι περισσότεροί σας το ξέρετε. Έχω μάθει όμως να μην φορώ κόκκινα γυαλιά και όταν βλέπω την αδικία και τα σκάρτα που συμβαίνουν στο ποδόσφαιρο γενικότερα να βγαίνω να τα φωνάζω…

Το ίδιο κάνω και τώρα. Δεν έχει ώρα που τελείωσε το ματς ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ-ΣΚΟΝΤΑ ΞΑΝΘΗ, αλλά η  απέχθειά μου έχει φτάσει στο πιο ψηλό της όριο…

ΜΑΥΡΟ κύριοι και κυρίες, (όσοι και όσες ασχολείστε με τα σπορ)…

Δεν δέχομαι η ομάδα μου να κερδίζει με τέτοιο τρόπο παιχνίδια. Προτιμώ να χάνουμε, παρά να λένε  κάποιοι και όχι άδικα, ότι ευνοούμαστε από τη διαιτησία… Βαρέθηκα πια!!!

Καλύτερα θα αισθανόμουν αν σφυριζόταν το πέναλτι στο τέλος του αγώνα υπέρ της Ξάνθης και να ερχόταν η ισοφάριση, παρά η τζούφια νίκη… Χίλιες φορές να χάναμε απόψε!

Αν δεν αποδεικνύεις την αξία σου στον αγωνιστικό χώρο, αν δεν ιδρώνεις και δεν τιμάς τη φανέλα, που φοράς, δεν αξίζει να βρίσκεσαι στην ομάδα, που λέγεται:

 

Είμαι πολύ  σήμερα…!!!