Περί ανέμων…και υδάτων!

Καθόμουν ώρα στον υπολογιστή σκεπτόμενη τι θα μπορούσα να γράψω σήμερα… ο κέρσορας τρεμόπαιζε συνέχεια μπροστά μου χωρίς να έχω αποφασίσει με τι θέμα θα μπορούσα να καταπιαστώ. Έτσι είπα μέσα μου να το αφήσω στην τύχη και όπου βγει…

Κοιτάζω έξω από την μπαλκονόπορτα και βλέπω πάλι τον συννεφιασμένο ουρανό, που έκανε ξανά την εμφάνισή του, ύστερα από το διάλειμμα της υπέροχης χθεσινής ημέρας… Οκ θα σταματήσω να παίζω το ρόλο της μετεωρολόγου, αφού κανένα δεν θα ενδιαφέρει στην ουσία τι καιρό κάνει καθημερινά στην Κέρκυρα…

Αναφερόμενη στον καιρό όμως ήρθε στο μυαλό μου σαν σκέψη και προβληματισμός, όλη η προηγούμενη βδομάδα, που πέρασα επιστρέφοντας από το ταξίδι. Πιο καθαρά πλέον και αποστασιοποιημένα, βλέπω πόσο εύκολα αλλάζει η ψυχολογία του ανθρώπου από μια εμπειρία πολύ όμορφη, στην αμέσως απότομη αλλαγή της κατάστασης…Είχα καταφέρει μέσα σε μια εβδομάδα να φτάσω στο αποκορύφωμα της χαράς, της ευδαιμονίας και ας το πούμε, διασκέδασης (για τα δικά μου επίπεδα) και στο αμέσως επόμενο εφταήμερο, ο ερχομός της καθημερινότητας και της ρουτίνας με έριξε τόσο ψυχολογικά και συναισθηματικά, που με έκανε να κυκλοφορώ σαν ζόμπι μέσα στο ίδιο μου το σπίτι…

Είχα μια συζήτηση το πρωί σχετικά του θέματος με ένα πολύ καλό μου φίλο…Έτυχε να μην μιλήσουμε το τελευταίο αυτό διάστημα και ρωτώντας με το πώς πέρασα, του εξήγησα τα καθέκαστα. Δεν εξεπλάγη μου είπε, είναι κοινό γνώρισμα αυτή η συναισθηματική μετάπτωση σε όλους τους ανθρώπους, από το ζενίθ της ευχαρίστησης στο ναδίρ της θλίψης και της στενοχώριας, που έρχεται μετά από κάθε τι όμορφο, που τελειώνει…

Ευτυχώς υπάρχουν οι φίλοι, που μου το υπενθύμισαν αυτό και με ταρακούνησαν ώστε να βγω από το τέλμα της αυτολύπησης, της αυτοκατηγόριας  και γενικότερα  της μιζέριας, που είχα πέσει. Φαίνεται όμως έπρεπε να περάσω και εγώ από αυτό το “λούκι” για να μάθω…Πολύ καλό μάθημα όντως!

Το επόμενο βήμα φυσικά δεν είναι άλλο από το να βγω και από το σπίτι, γιατί μοιάζω λες και κόλλησα σε ένα καναπέ και άμα είχα ένα τραπεζάκι μπροστά μου… θα έφτιαχνα ωραίο σετ σαλονιού! 

 Οπότε η ευκαιρία και η αφορμή να αλλάξω παραστάσεις και …έπιπλα (χαχαχα!), δίνεται για σήμερα το απόγευμα, που είμαι καλεσμένη να βγω με φίλους για να τιμήσουμε την ονομαστική εορτή του ενός από την παρέα. Χρόνια πολλά, λοιπόν στους Ιωάννηδες, Ιωάννες και Προδρόμους, που γιορτάζουν…να χαίρεστε και να είστε πάντα καλά!!!

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

Μ’ αυτά και μ’ αυτά με μια ματιά στα στατιστικά μου… διαπίστωσα, ότι έφτασα στα 100 posts  σε διάστημα 4-5 μηνών…βρε όρεξη που έχω να γράφω και εσείς όρεξη να με διαβάζετε! Σας ευχαριστώ πάντως για την υπομονή σας και την…ανοχή σας

 

…και για να μην ξεχνιόμαστε το τραγουδάκι της ημέρας, που επίσης μου αρέσει πολύ!