You are currently browsing the daily archive for Ιανουαρίου 5th, 2009.
Έλεος πια…!
Aς σταματήσει αυτό το αιματοκύλησμα…να χάνονται αθώες ψυχές και κυρίως ζωές μικρών παιδιών!
Ας εισακουστεί η κραυγή εκατομμυρίων απλών ανθρώπων, που βγαίνουν στους δρόμους να διαμαρτηρηθούν
ενάντια του πολέμου…
ενάντια των πολιτικών ηγεσιών των κρατών, που ακολουθούν τακτική Ποντίου Πιλάτου…
και αποποιούνται των ευθυνών τους…
Ζητάμε εκεχειρία!!!
PEACE ON EARTH
Αναρωτιόμουν χθες πόσο πάτο μπορεί να φθάσει κανείς…σε πόσες σκάλες θα κατρακυλήσει μέχρι να πει: “ως εδώ ήταν δεν υπάρχει άλλη στεναχώρια και λύπη, αλλά αντίθετα καλύτερες μέρες σε περιμένουν”.
Φαίνεται η δική μου οδύσσεια δεν έχει τέλος…! Από χθες το βράδυ έχω άλλο ένα λόγο να κατηγορώ τον εαυτό μου. Με αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή να πονώ πάρα πολύ, λες και έφαγα μια σφαίρα στο στήθος.
Για άλλη μια φορά ο παρορμητικός χαρακτήρας μου και ο αυθορμητισμός μου έγινε η αιτία (ίσως) να χάσω τον καλύτερό μου φίλο. Είπα λόγια φοβερά, λόγια που πλήγωσαν και θύμωσαν έναν άνθρωπο, που είναι τόσο σημαντικός στη ζωή μου, έναν άνθρωπο, που παρόλα αυτά λατρεύω πολύ!
Έχω συγκλονιστεί από εκείνες τις ώρες και τα δάκρυα συγνώμης και μετάνοιας, δεν ξέρω αν είναι ικανά να κάνουν τον αγαπημένο μου φίλο να με συγχωρέσει και να επαναφέρουν την σχέση μας στην αρχική της κατάσταση…
Φ-ίλε μου, το ξέρω σε εξόργισα πάρα πολύ και πιθανότατα να έχεις δίκιο να σκέφτεσαι, ότι δεν σε σεβάστηκα…μα ποτέ…ποτέ δεν το έκανα εσκεμμένα, δεν είχα καμιά πρόθεση να προδώσω την εμπιστοσύνη που μου έδειξες αυτόν το λίγο καιρό, που γεννήθηκε και αναπτύχθηκε η φιλία μας!
Κράτα με κοντά σου, όπως έκανες πάντα σε παρακαλώ, άνοιξε ξανά την αγκαλιά σου σε μένα, στα εύκολα και στα δύσκολα…ο παράδεισος δεν φτιάχτηκε για μας…!
Φ-ίλε μου, για άλλη μια φορά σου ζητώ να με συγχωρέσεις. Έκκληση κάνω στη γενναιοδωρία σου για μια δεύτερη ευκαιρία…το πάθημα έγινε μάθημα. Τα μάγια όλα θα λύσω, που ταρακούνησαν τα θεμέλια της φιλίας μας. Κράτα με κοντά σου και μην με διώξεις… όποιος τολμά να αγαπά αληθινά, όπως σε αγαπώ και με αγαπάς και εσύ, θα καταφέρουμε να περάσουμε μαζί αυτόν τον σκόπελο…!
(…τα τραγούδια αυτά ελπίζω να ξέρεις γιατί τα έβαλα. Τα ακούγαμε παρέα το Σάββατο…)
…..στα αφιερώνω με όλη μου την αγάπη, αλλά και με πόνο ψυχής!
Πρόσφατα σχόλια