Σήμερα θα κάνω μια καινοτομία. Θα ξεκινήσω την περιγραφή της κυριακάτικης μέρας μου από το πρόσφατο παρελθόν, που τυχάνει να είναι το παρόν, δηλαδή τώρα, που πληκτρολογώ στον υπολογιστή μου…Σας μπέρδεψα? Οκ θα μπω απευθείας στις διευκρινήσεις…

Όλο το απόγευμα και το βράδυ με βρήκε στο ξενοδοχείο, προσπαθώντας να χαλαρώσω και να συνέλθω από την πρωινομεσημεριανή δραστηριότητά μου. Και τώρα μπροστά στην tv, που παίζει το top gun, την αγαπημένη μου ταινία των εφηβικών μου χρόνων, γράφω τα πεπραγμένα…τα απομνημονεύματά μου

Ώρες πριν αποφασίσαμε μιας και ήταν Κυριακή και παρότι είχε συννεφιά, δεν έβρεχε. Είπαμε λοιπόν να αφιερώσουμε τη μέρα μας στο παιχνίδι και στην διασκέδαση και πού καλύτερα από το  Δεν είχε ξανατύχει να βρεθούμε σε κάτι παρόμοιο, τόσο μεγάλο και οργανωμένο. Οπότε ήταν ευκαιρία να γνωρίσουμε και αυτή την εμπειρία…

Ομολογώ ότι αν δεν έκανε ένα ψωφόκρυο, πού έφθανε ως το κόκκαλο, θα περνούσα πολύ καλύτερα, γιατί παρόλο, που φορούσα γάντια, τα χέρια μου είχαν αγκυλώσει και μελανιάσει από το κρύο.

Ξεκινήσαμε την περιήγησή μας με βόλτα και στα δύο πάρκα, το παιδικό και το άλλο για τους μεγαλύτερους και μετά λάβαμε δράση:

Κάναμε το χατήρι στον μικρό μου γιο να πάει σε ότι ήθελε, αγόρασε και τα αγαπημένα του λούτρινα από το gift shop και τότε μου ήρθε η φαεινή ιδέα να δοκιμάσω και εγώ τις αντοχές μου…

Παιδιά πραγματικά τα χρειάστηκα…! Αγοράζοντας ένα λουράκι να έχω άμεση πρόσβαση σε όλα, νόμισα ότι θα άφηνα τα σωθικά κάπου εκεί ή το χειρότερο θα εκτοξευόμουν σαν πύραυλος στο…Φάληρο. Εκεί που έλεγα δεν θα συνεχίσω στο επόμενο “παιχνίδι” (ούτε να επωνομάσω τις δοκιμασίες, δεν ξέρω), εκεί επέμενα…Κάθε φορά κατέβαινα με το κεφάλι να γυρίζει και τα πόδια να μην με βαστούν, αλλά να τρεκλίζω λες και ήπια μια νταμιτζάνα κρασί!!! Η αποθέωση ποια ήταν?

Στην προτελευταία δοκιμασία (τρομάρα μου!), επειδή πείνασα έφαγα ένα σάντουιτς … Δεν σας περιγράφω τι ένοιωσα…Αφού κατάφερα και δεν ξέρασα  επιτόπου και αργότερα στο ταξί της επιστροφής στο ξενοδοχείο…είπα από μέσα μου: “αν το στομάχι σου άντεξε τη σημερινή μέρα, είσαι ικανή να καταπιείς κοτρώνες”!!!

Όπως αποδείχτηκε έτσι συνέβη…Διατήρησα το σάντουιτς μέσα μου, και αν με ταλαιπώρησε η ζαλάδα ώρες ακόμη στο ξενοδοχείο δεν μετάνοιωσα για την εμπειρία τη σημερινή…

Ο απολογισμός…? Τώρα που βλέπω τον Τομ Κρουζ να πετά με το αεροπλάνο του, εεεεε  σκέφτομαι: “ εγώ τα κατάφερα καλύτερα καημένε Τομ και είχα όντως μια υπέροχη, εξαιρετική και όμορφη ημέρα!”