Και ναι για άλλη μια φορά βγήκα χθες το βράδυ…πέρα από τα συνηθισμένα μου! (λέτε να χρειάζομαι παπά να με διαβάσει? χαχαχαχα!)

Αλλά ήταν το αποχαιρετιστήριο μου…Οι φίλες μου είπαν ότι θα με βγάλουν έτσι και αλλιώς έξω. Φαίνεται μεταλλάσσομαι  σε ροκά τύπο…Αλλά όπως συνηθίζω να λέω “ποτέ μην λες ποτέ”…!

Έτσι και χθες την ώρα που βγαίνουν τα φαντάσματα έπρεπε να ήμουν στο σπίτι τους για να τις παραλάβω, μιας και είμαι η μόνη, που οδηγεί. Αυτή τη φορά ήμασταν τρεις in total black. Kάνουμε ένα μικρό πέρασμα μιας ώρας περίπου από ένα παλιό (νέο για μένα) μπαράκι, πίνουμε τη μπύρα μας και ακούμε ξενέρωτη ελληνική μουσική…

Φεύγουμε φυσικά και πάμε στο…στέκι μας με την καλή rock και heavy metal μουσική. Εκεί πραγματικά διασκεδάσαμε! Περιττό να πω γίναμε (δεν το ομολογώ…σσσσ μην το πείτε πουθενά) φέσι, αφού ήπιαμε άλλες 2 μπύρες η καθεμιά μας χώρια τα τέσσερα (!) σφηνάκια, που μας κέρασε ο barman. Τελικά ανακάλυψα, πως μου αρέσει το ποτό! - τι μαθαίνει κανείς στα “γεράματα” .-

Μετά από πολλά γέλια, τραγούδι και χορό, όσο μπορούσαμε δηλαδή, κουνώντας τα κεφάλια σαν δαιμονισμένες στο ρυθμό της μουσικής και αφού η ώρα είχε πάει 4, είπαμε να την κάνουμε για τα σπίτια μας.

Κάπου σας ανέφερα ότι η χθεσινή έξοδος ήταν η “αποχαιρετιστήρια μου” και δεν το είπα τυχαία…μόνο που δεν θα σας αποκαλύψω τι εννοούσα…επιφυλάσσομαι να σας εξηγήσω λίαν συντόμως!

Για την ώρα θα ακούσουμε ένα τραγούδι, παραγγελιά μου χθεσινή, που αποτελεί ένα από τα αγαπημένα μου, όσα χρόνια και να περάσουν…ένα τραγούδι σκέτο “δηλητήριο”!