You are currently browsing the monthly archive for Οκτωβρίου 2008.
Γίνεται άραγε μες το σκοτάδι να δω το φως…
… να γεμίσει με χρώματα η ασπρόμαυρη ζωή μου?
Να πάψει η μορφή σου να είναι μια παραίσθηση του μυαλού, μια οπτασία…
…να ‘ρθείς να δώσεις νόημα στην άχαρη ύπαρξή μου?
Είναι δυνατόν να τραγουδήσει ξανά η καρδιά μου, τις γλυκές νότες του έρωτα, δίνοντας έτσι τέλος στη νάρκη της…
… να χορέψει μαζί με τη δική σου στο ρυθμό της αγάπης, διώχνοντας έτσι την πλάνη της?
Ποιος ξέρει?
Είναι πιθανό να συμβεί… μπορεί σαν σε όνειρο…ίσως σε μια νύχτα τρελή!
Ώμοι κυρτοί…γόνατα λυγισμένα…
το βάρος του κόσμου στις πλάτες μου…
το μυαλό χαμένο σε ένα λαβύρινθο σκόρπιων σκέψεων, χωρίς συνοχή…χωρίς αρχή και τέλος…
η ψυχή βαριά μπλεγμένη στα δίκτυα συναισθηματικής τρικυμίας…
οι δυνάμεις με εγκαταλείπουν, αφήνουν ένα κέλυφος άδειο…χωρίς ζωή
ψάχνω ένα μέρος να γείρω να κλείσω τα μάτια, να ξαποστάσω
ένα δωμάτιο σκοτεινό και στη λήθη του ονείρου, η σωτηρία μου
ω! πόσο κουρασμένη νοιώθω!
28η Οκτωβρίου σήμερα, μέρα Εθνικής αντίστασης και εορτής…μέρα υπερηφάνειας!
Τα βλέμματα των περισσοτέρων σήμερα στρέφονται στη “νύμφη” του Θερμαϊκού, την όμορφη Θεσσαλονίκη… Εθνική παρέλαση των πολεμικών μας δυνάμεων, μπροστά στον πρόεδρο της Δημοκρατίας και των άλλων λοιπών ηγεσιών του τόπου…
Γιορτάζουμε σήμερα την αντίσταση των ηρώων του 40 ενάντια στις ξένες δυνάμεις των Ιταλών και των Γερμανών…!
μόνο που…δεν είναι ακριβώς έτσι…τι σημαίνει για το Νεοέλληνα η 28η Οκτωβρίου?
Άλλη μια ευκαιρία για ”σκασιαρχείο”, μια ευκαιρία απαλλαγής από την εργασία και τη δυνατότητα να απολαύσει αμέριμνος τον καφέ του…η αδιαφορία σε όλο το μεγαλείο της!!!… εδώ καλά καλά πολλοί μπερδεύουν την επέτειο με εκείνη του 1821 και νομίζουν ότι γιορτάζουμε των αγώνα κατά του τούρκου κατακτητή…!
Οι παρελάσεις και οι γιορτές γίνονται, μόνο και μόνο γιατί, πρέπει να γίνονται…να θυμούνται τα τιμημένα γηρατιά (όσοι έχουν απομείνει) τον αγώνα τους για την ελευθερία …και εμείς απλά να την “ξοδεύουμε”… το αίσθημα πατριωτισμού και αλληλεγγύης έχει χαθεί ανεπιστρεπτί…μας το έχει σκοτώσει το άγχος της μίζερης εποχής μας…οπότε κάτι τέτοιες μέρες τις αρπάζουμε από τα “μαλλιά”, για να αποδράσουμε από την πεζή καθημερινότητα των χιλίων προβλημάτων, που αντιμετωπίζει ο καθένας μας…
Και εγώ, πού βρίσκομαι σε όλα αυτά? Πουθενά…! Είμαι αναγκασμένη να βρίσκομαι πίσω από ένα γραφείο, σκοτώνοντας την ώρα μου γράφοντας αυτό το post, χωρίς όμως το δικαίωμα επιλογής να παραβρεθώ αν θέλω στην παρέλαση ή απλά να απολαύσω και εγώ τη ζεστή σοκολάτα μου…
Ας είναι…ας παρηγορηθώ στην σκέψη, ότι μια μέρα είναι αυτή και θα περάσει και ο καθείς από αύριο θα βρίσκεται στη θέση του 
Άντε χρόνια μας πολλά!
και για την περίσταση ας μην ξεχάσω:
Μια ζωή στάσιμη, μια ζωή εγκλωβισμένη,
μια φυλακή μέσα στην ελευθερία μου…
Μια ζωή μονότονη και ανούσια,
να με καταπίνει η καθημερινότητα
και η ρουτίνα μου…
Δεν τόλμησα ποτέ να κάνω ένα βήμα παρακάτω…
Δεν τόλμησα ποτέ να ανοίξω τα φτερά μου…
Δεν τόλμησα ποτέ να ανακαλύψω άγνωστους κόσμους…να ανακαλύψω τον εαυτό μου…
Δεν έκανα ποτέ ταξίδια μακρινά…!
Θα το επιχειρήσω ποτέ άραγε ;
και ένα τραγούδι….
Δεν είχα καμιά διάθεση να ασχοληθώ με αυτή την αγωνιστική…αλλά φαίνεται δεν ήταν γραφτό…!
Του Αγ. Δημητρίου σήμερα…γιορτάζει η Θεσσαλονίκη… θα μπορούσε να γίνει εξαίρεση στις ομάδες της Θεσσαλονίκης? … όχι βέβαια!
Ο Ολυμπιακός και ( φτου!) ο Παναθηναϊκός βάλθηκαν να “αναστήσουν” τις ομάδες της συμπρωτεύουσας…έτσι για τα “χρόνια πολλά”!!!
Μπράβο στον Άρη και στο Χαβίτο 
(μας έκλεισε το σπίτι)… Μπράβο στον Ηρακλή, που έκοψε βαθμούς από τον αιώνιο αντίπαλο! Μπράβο στον ΠΑΟΚ, που είναι η μόνη αήττητη ομάδα και υπολείπεται μόνο έναν βαθμό από την κορυφή!
Είμαι σίγουρη και η ΑΕΚ αν έπαιζε με σαλονικιώτικη ομάδα το ίδιο θα πάθαινε…αλλά αφήστε την. Τα καταφέρνει μια χαρά και με ομάδα της Φιλής
Αχ βρε Ολυμπιακέ, πόσο μας πληγώνεις!!!
Ακολουθεί ένα όμορφο τραγούδι με τον Μητροπάνο: ” σ’αναζητώ στη Σαλονίκη”…
… ναι αναζητάμε στη Σαλονίκη την χαμένη υπερηφάνεια μας εμείς οι γαύροι 
Τόσο καιρό συμμετέχω σε διάφορα παιχνίδια, που εσείς οι φίλοι μου προτείνετε και προσκαλείτε…σκέφτηκα λοιπόν να σας θέσω και εγώ με τη σειρά μου, ένα, αυτό το Σαββατιάτικο πρωινό…
Να είμαι ειλικρινής την ιδέα μου την έδωσε ο μικρός μου “ήλιος”, όταν μου ζήτησε για πολλοστή φορά να βάλω στο dvd την αγαπημένη του ελληνική ταινία…από τον καλό παλιό ελληνικό κινηματογράφο…!
Έτσι λοιπόν οι όροι του παιχνιδιού είναι οι εξής: Αναρτήστε σκηνές από την αγαπημένη σας ελληνική ταινία, πείτε γιατί σας αρέσει και αν θέλετε το συνοδεύετε με ένα τραγούδι. Στο τέλος καλείτε με τη σειρά σας άλλους τρεις για συμμετοχή…απλοί δεν είναι οι κανόνες?
Θα αρχίσω με το τραγουδάκι, έτσι να μας δώσει μια ώθηση…καθίστε αναπαυστικά και απολαύστε…!
Η ταινία, που κυριολεκτικά λατρεύω και αρέσει επίσης στο μικρό μου γιο είναι:
Μακάρι να μπορούσα να αναρτήσω ολόκληρη την ταινία…! Τι να πω, ξεκαρδιστική μέχρι δακρύων, ευρηματικές ατάκες, αστείρευτο χιούμορ, απλό σενάριο…που σε καθηλώνει όμως… και φυσικά πέρα από τους περίφημους ηθοποιούς που παίζουν, καταπληκτικότερος από όλους ο Κώστας Χατζηχρήστος, που έδωσε ρεσιτάλ ερμηνείας και αυτοσχεδιασμού!!!
…Δεν συμφωνείτε?….λοιπόν αγαπητοί φίλοι Adonios gk, Άννα και Lockheart, περιμένω την δική σας συμμετοχή.
Καλό σ/κ σε όλους και για τους τυχερούς καλό τετραήμερο!!!
Άλλη μια παγκόσμια μέρα σήμερα…!
…ο αγώνας κατά την παχυσαρκία …μια μάστιγα, μια “αρρώστια”, που βασανίζει πολύ κόσμο και μάλιστα στην Ελλάδα αφού οι στατιστικές μας βγάζουν πρωταθλητές τα τελευταία χρόνια!
τα βιντεάκια που ακολουθούν επικεντρώνονται στην παιδική παχυσαρκία και νομίζω, ότι είναι σωστό αυτό, γιατί αν δεν καταπολεμηθεί εν τη γεννέσει της η αρρώστια αυτή, σίγουρα θα μας ακολουθά σε ολόκληρη τη ζωή μας…
…είχα και εγώ ένα παρόμοιο πρόβλημα στο πρόσφατο παρελθόν, όμως με τη δύναμη της θέλησης…της θέλησης για ζωή … τα κατάφερα και το ξεπέρασα!
Μπορούμε όλοι αν το αποφασίσουμε πραγματικά!!!
Με 7 επίθετα είναι αρκετά να περιγράψει κανείς τους λόγους, που έχασε ο Ολυμπιακός από την Γαλατά Σαράϊ στο χθεσινοβραδινό ματς:
- Ήταν άτολμος
- Ήταν άχρωμος
- Ήταν ασύνδετος
- Ήταν ασυγκέντρωτος
- Ήταν ανήμπορος
- Ήταν ανίκανος
- Ήταν αδιάφορος
θέλετε και επεξήγηση? …. είναι απορίας άξιο με τι σκεπτικό κατέβασε την ομάδα ο Βαλβέρδε στο γήπεδο…η ομάδα δεν τραβούσε με Galletti αριστερά με αποτέλεσμα στο τέλος ο ίδιος ο παίχτης να κουραστεί πολύ…δεν μπορούσαν να κρατήσουν την μπάλα πάνω από μερικά δευτερόλεπτα…δεν μπορούσαν να δώσουν πάσα στα 3 μέτρα…ελάχιστες φορές έφτασαν ως την αντίπαλη περιοχή…δεν μπόρεσαν να πιέσουν περισσότερο τη Γαλατά Σαράϊ, που ναι μεν έκανε τις ευκαιρίες της, αλλά δεν ήταν και η super ομάδα, που έκλεισε τους ερυθρόλευκους στην εστία τους…τέλος δεν κατάφερε να διεκδικήσει έστω την ισοφάριση όταν του δόθηκε η ευκαιρία κοντά στη λήξη του παιχνιδιού…
Μήπως κε. Ερνέστο με το πολύ ανακάτεμα της τράπουλας μπερδεύτηκες και ο ίδιος και έχασες τον μπούσουλα?…κάπου σε ένα πλάνο στην tv μου φάνηκες και ψιλοαδιάφορος για την εξέλιξη του ματς…
Μήπως κε. Πρόεδρε να αφήναμε τα πολλά λόγια και να κάναμε έργα ουσίας για το καλό της ομάδας?
…λέω μήπως!
Τελοσπάντων, μιας και τα είπα και…ξαλάφρωσα, σκέφτηκα να βάλω το παρακάτω βιντεάκι να ευθυμήσουμε και λιγάκι…
Ολυμπιακός-Γαλατά Σαράϊ 3-0… πριν κάποια χρόνια…
…και να μην ξεχάσω το ευχάριστο της βραδιάς ήταν ότι κερδίσαμε την Αβελίνο για τη euroleague στο μπάσκετ…κάτι είναι και αυτό!
Άλλο ένα παιχνίδι εν όψει… Αυτή τη φορά ως απάντηση στην πρόσκληση του αγαπητού ocean που προηγήθηκε χρονικά και της φίλης Batgirl αργότερα…δεν θα μπορούσα λοιπόν να το αρνηθώ στους φίλους μου…
Οι όροι του παιχνιδιού τείνουν να γίνουν σε όλους γνωστοί, αφού κάνει γύρα το παιχνίδι στο μπλογκοχωριό… βάλε link προς το άτομο, που σε έκανε tag, γράψε 7 αλήθειες για το άτομό σου και μετά κάνε tag σε άλλους 7 bloggers προσκαλώντας τους στο παιχνίδι, βάζοντας σε link το όνομά τους στο τέλος της ανάρτησης
Για να δούμε θα καταφέρω να σας ρίξω τα σωστά “ψίχουλα”, που χρειάζεται για να με “ανακαλύψετε” και να με γνωρίσετε?…θα προσπαθήσω…
παιδικά μάτια … η μεγαλύτερη αλήθεια μου στο πρόσωπο του μικρού μου βλασταριού και η μόνη μου επιθυμία το βλαστάρι αυτό να αναπτυχθεί και να αντρωθεί με υγεία και ευτυχία!
η Πίστη μου…κάτι εσωτερικό και προσωπικό και τόσο δυνατό, που δεν χρειάζεται να το εξηγήσω…εξάλλου η Πίστη στον καθένα, αν υπάρχει εκφράζεται με διαφορετικό τρόπο!
Τα δύο πρώτα για μένα είναι και τα πιο σημαντικά…αλλά ο κατάλογος δεν σταματά εδώ…
η ομάδα μου…σε πολλούς μπορεί να φανεί ευτελές και λίγο τρελούτσικο…μα ποτέ μου δεν αρνήθηκα, ότι είμαι τρελή για τον Ολυμπιακό, από μικρό παιδί και συνεχίζω… 
ουσίες…συνήθειες και εξαρτήσεις κατακριτέες από μένα…μου είναι αδύνατο να δεκτώ, πώς ο άνθρωπος καταντάει έρμαιο των παθών αυτών!
φαγητό…ωχ οι διατροφικές μου συνήθειες είναι φρικτές…όχι από πλευράς ποιότητας ή υγειινής διατροφής, αλλά λόγω έλλειψης τροφής γενικά…τρώω μόνο όταν το θυμηθώ πια!
βιβλία… πάντα μου άρεσε η ανάγνωση βιβλίων…τώρα τελευταία όμως έχω πέσει με μανία σε αυτά και… με μεγαλύτερη όρεξη!
το blogging…μια καινούρια συνήθεια που απόκτησα τους τελευταίους μήνες…μου φαίνεται αδιανόητο να χάσω την επαφή μου με σας πια!
Νομίζω αυτά είναι μέσες άκρες …τα υπόλοιπα…άλλη φορά, ποιος ξέρει ???
Με τη σειρά μου προσκαλώ τους : Indictos, akamas, Άννα, Φώτη, Elgreco, logicomix και τη Βασιλική (που μας λείπει μιας και δεν την βλέπουμε συχνά…)
Καλή επιτυχία σε όλους!
Ο ήλιος δεν είχε βγει ακόμα…τριγύρω όμως σιγά σιγά το σκοτάδι παρέδιδε την σκυτάλη στο πρώτο δειλό φως της ημέρας…και εγώ για άλλη μια φορά έμπαινα στο αυτοκίνητο να πάω στη δουλειά μου…
Συνήθως κάτι τέτοιες ώρες έβαζα τον αγαπημένο μου σταθμό να παίζει στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου, μα σήμερα λόγω της γενικής απεργίας δεν λειτουργούσε…
Η διάθεσή μου δεν ήταν στα καλύτερά της…το να δουλεύεις όταν οι περισσότεροι κοιμούνται τέτοια ώρα δεν είναι και ό,τι καλύτερο…
Έβαλα να ακούσω ένα παλιό cd που έχω πάντα μαζί μου στο αμάξι…το album της Anastacia από το 2004 ” Pieces of a Dream”…
Άκουσα δυο κομμάτια… το “Heavy on my Heart”
και το ” Everything Burns”
Όσο παράξενο μπορεί και να ακούγεται, οι μελαγχολικοί στίχοι των μπαλάντων αυτών, επέδρασαν καταλυτικά επάνω μου…
Η κακή διάθεση υποχώρησε…η ψυχολογία ανέβηκε…ο λαμπερός ήλιος είχε ανατείλει…!
Τι παράξενο συναίσθημα…!!!
Πρόσφατα σχόλια