Η φίλη Batgirl μας προσκάλεσε σε ένα καινούριο μπλογκοπαίχνιδο:

Να αναρτήσουμε όλοι μας κάποιο ρητό, κάποιο ποίημα, στίχο και πίνακα που μας έκανε μεγάλη εντύπωση…

Με χαρά δέχτηκα αυτή την πρόσκληση-πρόκληση και ιδού σας καταθέτω…

Ποτέ μου δεν είχα ιδιαίτερες σχέσεις με τις τέχνες και κυρίως τις εικαστικές … μα δεν θα μπορούσα να αγνοήσω το έργο μιας εξέχουσας προσωπικότητας όπως ήταν ο Μιχαήλ Άγγελος…!

Δύο δημιουργίες του συγκεκριμένα έχουν ”επικολληθεί” μέσα μου και μου προσφέρουν μια αψίδα προστασίας…ευδαιμονίας και Ελπίδας…!

Η πρώτη είναι η “Δημιουργία”… η γνώση ότι προερχόμαστε από Εκείνον είναι τόσο ανακουφιστική… είμαστε παιδιά του Θεού, άρα έχουμε ως εφόδιο την ευλογία του για το δρόμο της ζωής που θα πάρουμε…

Η δεύτερη είναι “η Δευτέρα Παρουσία“, που βρίσκεται στην Κάπελα Σίξτινα στο Βατικανό… μου υπενθυμίζει ότι για τη ζωή που κάνω,  θα έρθει η στιγμή της κρίσης και με προτρέπει να γίνω καλύτερη ως άνθρωπος…

 

 Εντελώς πρόσφατα ήρθα μπροστά σε μια αξαιρετική αποκάλυψη: Μέσω ενός φίλου γνώρισα εσχάτως (και ομολογώ ντρέπομαι για αυτό), το βίο και το έργο του γέροντα Παϊσίου… Πραγματικά σαν σφουγγάρι “ρούφηξα” ό,τι βιβλίο έπεσε στα χέρια μου για εκείνον και ειλικρινά δεν μπορώ να κρύψω πόσο έχω επηρεαστεί από τη ζωή του, το έργο του και τα αποφθέγματα που άφησε πίσω του… !

Μερικές από τις ρήσεις αυτές έχουν ανεξίτηλα χαρακτεί μέσα μου και θα ήθελα να σας τις παραθέσω:

-”…’Εξυπνος άνθρωπος είναι ο καθαρισμένος από τα πάθη του άνθρωπος…”

-”Προσπαθήστε να κόψετε τα πάθη και τα ελαττώματά σας, από τα οποία είναι γεμάτη η καρδιά μας.Όλα τα θηρία του κόσμου είναι μέσα σ’ αυτήν. Να προσπαθούμε κάθε μέρα να καθαρίζουμε την καρδιά μας από αυτά.”

-”…ο Θεός παρακολουθεί την καρδιά μας και ελέγχει το περιεχόμενό της. Να εξετάζουμε συνεχώς τον εαυτό μας, να μετανοούμε για το παρελθόν και να φοβόμαστε τις αδυναμίες μας. Να μην χάνουμε όμως την ελπίδα της σωτηρίας μας.”

-” Ρίξτε το μεγαλύτερο βάρος του αγώνα σας στην Προσευχή, γιατί αυτή μας κρατεί σε επαφή με το Θεό και η επαφή αυτή πρέπει να είναι συνεχή.”

-”…η προσευχή είναι το οξυγόνο της ψυχής…”. 

Δεν θα ήθελα με όλα τα παραπάνω να “παρουσιαστώ” ως ένα θρησκόληπτο και θεοσεβούμενο άτομο…απέχω πολύ από το να είμαι και να γίνω…η αλήθεια είναι ότι μου έχουν συμβεί τελευταία ορισμένες μη ευχάριστες καταστάσεις και η ψυχολογική μου κατάσταση δεν είναι και η καλύτερη…διαπιστώνω όμως ότι η Πίστη στο Θεό μπορεί να αποδειχτεί  “φάρος” στη ζωή μας, μια σανίδα σωτηρίας και να μας δείξει  ποιος είναι ο πραγματικός προορισμός μας και στόχος…